Resepte

10 eetbare wilde plante

Pin
Send
Share
Send
Send


As ons deur woude, tuine of paaie stap, is dit onvermydelik om 'n verskeidenheid plantspesies te vind. Het u al ooit gewonder of een van hulle geëet kan word en watter bydraes sal ons liggaam gee om dit in te neem? U is plante wat geëet kan word en hulle is wild; hulle het beslis die belangrikste voedsel gedien vir die geslagte van die begin van die mens tot die hede.

Die probleem is die verlies van hierdie voorvaderlike kennis wat ons help om hulle te identifiseer en in sekere situasies ons help. Gelukkig het ons hierdie artikel voorberei wat gewy is aan die vergete plantspesies wat ons gereeld op uitstappies of buite stap. Ons wys jou 10 eetbare wilde plante, met hul name, kenmerke en foto's, sodat jy weet hoe om hulle te identifiseer.

U mag ook belangstel: hoe om spinasie in die yskas te hou

Eetbare plante

Dit is 'n bewese feit dat wilde plante meer algemeen voorkom as wat vir die landbou gebruik word. Immers, mense het duisende jare oorleef, hoofsaaklik danksy onbewaste plantegroei. En dit is ongeveer tien duisend jaar, tot vandag, dat die plant die versameling van inheemse plante vervang het.

Leer om eetbare wilde plante te onderskei U streek kan u te eniger tyd help; u weet nooit wanneer u in nood sal wees nie. As u byvoorbeeld gaan kamp of stap, kan u gratis kos uit die natuur kry deur net te kyk waarheen u oppad is.

Sommige basiese reëls om eetbare plantegroei in nie-stedelike gebiede te vind, vertel ons dat u 'n kort ondersoek moet doen na die inheemse eetbare spesies en die giftige in u omgewing of die plek waarheen u op pad is. Neem ook die tipe weer en verligting in u omgewing in ag, want dit sal ook baie help as u op soek is na die ligging van wilde medisinale plante. As u byvoorbeeld in 'n vogtige omgewing is, sal u dit waarskynlik blootgestel word aan direkte sonlig en in oop ruimtes, of naby die oewers van riviere.

Dan sal ons u 'n praktiese handleiding vir die name van eetbare wilde plante die meeste gesoek:

  • Wilde arugula (Eruca vesicaria).
  • Bledo (Amaranthus blitum).
  • Kardinaal (Dipsacus fullonum).
  • Paardebloem (Taraxacum officinale).
  • Munt (Mentha spicata).
  • Purslane (Portulaca oleracea).
  • Wilde blaarslaai (Lactuca virosa).
  • Borage (Borago officinalis).
  • Plantain (Plantago majeur).
  • Perdeseldery (Smyrnium Olusatrum).

Wilde arugula (Eruca vesicaria)

Hierdie eetbare wilde plant kom van die Middellandse See en word al duisende jare deur ons voorouers versamel, aangesien dit die eerste rekords was op die hoogtepunt van die Romeinse Ryk, waar dit as 'n afrodisiacum gebruik is. Tans word dit beskou as 'n spesie wat tot die koolfamilie behoort, en sedert 1990 is dit opgeneem in gastronomie, hoewel dit vandag nog in baie van die Westerse kombuise onopgemerk is en veral in die Middellandse See.

die wilde ruiter U kan dit herken vir sy knapperige tekstuur en intense en bitter pittige geur. Voordat u dit eet, moet u dit natuurlik identifiseer aan die blaarvormigheid en die hoogte van 20 cm tot 1 meter. Die blom blom meestal in die lente en groei in trosse en word gekenmerk deur 4 kroonblare met die klassieke geelwit kruisvorm. Onthou dié van hierdie spesie jy hoef net die arugulablare te eet.

In hierdie ander artikel vertel ons die voordele van ruccola.

Bledo (Amaranthus blitum)

Die bledo behoort aan die familie van die Chenopodioideae. Die blaar is die mees verbruikte deel van hierdie wilde plant. Die maniere om hierdie plant te eet, is baie uiteenlopend. Jy kan dit eet rou of gaar, kan u ook die vrugte daarvan gebruik om infusies en selfs meel te maak.

Om te identifiseer die verdomde U moet eers na die grootte daarvan kyk. Oor die algemeen groei hulle tussen 20 en 60 cm. Die kleur is donkergroen en het 'n stam met rooierige takke. U kan na die stompe en gekantelde blare kyk. Dit word ook as 'n wilde medisinale plant beskou danksy die groot hoeveelhede antioksidante en vitamiene A, B, C, B1, B2, B3, en minerale soos kalsium, yster en fosfor. Dit word in baie gevalle gebruik om koors te beheer, dermflora te verbeter en selfs om die maag te ontgift.

Cardencha (Dipsacus fullonum)

Oorspronklik van die noordelike halfrond van die planeet, die kardinaal is 'n medisinale wilde plant word hoofsaaklik in infusies verbruik, met behulp van die uittreksel wat van die wortels afkomstig is. Hierdie plantspesie het diuretiese, sweet- en suiwerende eienskappe, en dit word ook gesê dat dit doeltreffend is teen artritis en, deur die wortels te versier, help dit ook om wonde te genees.

Dit is maklik om hierdie plant te herken. Dit bereik die meter en 'n half hoog op 'n reguit manier, en sy stam is vol fyn dorings. Dit kan ook geïdentifiseer word aan die lae blaarvorming daarvan, met min teil blare wat aan die basis vassit om water op te neem. U moet weet dat die blomvorming daarvan pienk is en in die vorm van keëlkoppe, soos op die afbeelding.

Paardebloem (Taraxacum officinale)

die paardebloemblare is eetbaar aangesien dit ontwikkel tot sy volwassenheid, maar moenie wag dat dit begin verwelk nie. Hierdie spesie van die Asteraceae-familie word op baie plekke as 'n onkruid beskou, maar die waarheid is dat dit medisinale eienskappe. Sommige daarvan is die suiweringsvermoë daarvan teen vergiftiging en die diuretiese effek daarvan, behalwe dat dit 'n uitstekende middel teen hardlywigheid is.

Die paardebloem bereik by volwassenheid ongeveer 40 cm hoog en bestaan ​​uit eenvormige driehoekige lansetvormige blare en gekantelde rande. Ander kenmerke waarvoor dit herken kan word, is die kort ineenskakelde stam en 'n diepgeel blom met 'n 5-puntige korol.

Lees meer oor hoe paardebloem ons baat in hierdie ander artikel.

Munt (Mentha spicata)

mint Dit is een van die bekendste en gebruikte plante wêreldwyd. Die intense aroma en geur maak dit 'n baie gesogte spesie vir gastronomie en skoonheidsmiddels. Aan die ander kant het dit ook ander eienskappe, wat dit a maak medisinale wilde plant, soos antipasmodiese, antiseptiese en pynstillende eienskappe. Die algemene verbruik wat al duisende jare gebruik word, is deur middel van infusies, en die blaarekstrak is dronk, hoewel dit ook rou geëet kan word.

Om hierdie plantsoort te identifiseer, moet ons let op die intense aroma en intense geur en dat ons inderdaad goed onderskei deur menthol te wees. Ons kan ook vertrou op hul fisiese eienskappe. Die gemiddelde hoogte is ongeveer 30 cm en die blare is soos 'n spies. Dit word ook erken vir sy blomvorming in die vorm van 'n kelk in verskillende kleure, soos lila en wit, en 'n totaal van 5 blomblare.

As u meer inligting oor hierdie eetbare wilde plant wil hê, moet u gerus die ander pos raadpleeg oor Wat is die voordele van kruisement?

Purslane (Portulaca oleracea)

Die voedings- en genesende eienskappe is al sedert antieke tye voorafgegaan, danksy die hoë omega 3-inhoud en spysverteringswerking. porselein, is 'n struik kruipende spesie wat bekend is met vetplante of Portulacaceae. Hierdie wilde eetbare plant het oor die hele wêreld versprei, maar die oorsprong daarvan is Indiër- en Suid-Europese. Dit kan byna heeltemal verteer word, van die blare tot die sade, wat gebruik word om brood te maak.

Dit is maklik om te identifiseer aan die suur smaak van die blare, wat rou of gaar geëet kan word, net soos die stam. As ons praat oor die herkenning van die medisinale wilde plant as gevolg van die fisiese eienskappe daarvan, moet ons kyk na die gladde rooi stingel wat deur die grond strek as gevolg van die kruipende aard. As ons die blomme bespreek, moet dit geel wees met 5 blare op die blare.

Kyk hier na meer Eienskappe van purslane.

Wilde blaarslaai (Lactuca virosa)

Wilde blaarslaai Dit is baie naby aan blaarslaai wat vir gewasse gebruik word. Soos die kommersiële aanleg, word daar gepoog om die blare te verteer wanneer dit in volle ontwikkeling is en voordat dit eers blom. hierdie eetbare wilde plant Dit het ook psigo-aktiewe en pynstillende eienskappe. By hierdie spesifieke spesie moet u versigtig wees, want hoewel dit geëet kan word, moet dit nie te veel gedoen word nie, aangesien u ernstige vergiftiging kan opdoen.

Kyk net na die stingel om dit te herken, dit moet reguit, glad en met takke wees, en die binnekant is hol. Die hoogte wissel, maar gemiddeld kan dit tot 1 meter meet. Die kleur, wat in die blare en stam voorkom, is blouerig groen. 'N Ander eienskap waardeur dit onderskei kan word, is die swart pigmentasievrugte en klein verhoudings.

Borage (Borago officinalis)

komkommerkruid dit is 'n wilde plant wat kan ten volle eet. Dit word in Mediterreense kookkuns gebruik om 'n groot aantal geregte, soos slaaie, voor te berei. Sop en bouillon word saam met die hele plantsoort voorberei om voordeel te trek uit die minerale wat dit afgee en met water gekombineer word. Op sy beurt kan dit ook rou verteer word, maar sy steekhare maak die proses moeilik.

Hierdie faryngeale spesie van die Boragináceas word maklik herken deur sy klein, steekende hare op die stam en blare. Die gemiddelde hoogte wissel tussen 50 cm en 1 m. Die blomme is 5 kroonblare gevorm soos 'n driehoek en is blou van kleur. Hierdie plant is inheems aan die Afrika-kontinent, maar het versprei oor die hele wêreld, selfs in Suid-Amerika.

As u belangstel in hierdie ryk eetbare plant, moet u nie huiwer om meer te wete te kom oor die eienskappe en voordele van boorolie, asook die beste maniere om borage skoon te maak nie.

Llantén (Plantago majeur)

Nog een van die eetbare wilde plante die algemeenste is die plantain. Dit is 'n kruidagtige plantsoort van Europese en Asiatiese oorsprong, maar het versprei oor verskillende streke van die wêreld, veral in Suid-Amerika. Die gebruik van hierdie wilde plant is medisinaal. Die toepassings daarvan is uiteenlopend; dit word gebruik as 'n anti-inflammatoriese vorm in die vorm van pasta wat met die gekookte blare gemaak word, tot 'n slierende middel danksy die slym en die kiemsuur wat dit bevat. Daarbenewens is dit ook 'n uitstekende diuretikum en genesing. Hier wys ons u meer oor die genesende eienskappe van plantaard.

Die identifisering van die gordyn begin met die waarneming van die stam, wat onvertak moet wees. U kan ook die hoogte wat van 30 tot 50 cm wissel en sy geel risoom in ag neem. As u let op die blare daarvan, sal u sien dat hulle gekant en groen is. Die stekelige blom is liggroen met wit verkleurings.

Perdeseldery (Smyrnium Olusatrum)

Behoort aan die familie van Apiaceae, Die paardseldery is een van die wilde medisinale plante Dit bevat hoë vlakke van vitamien C, en hul eienskappe is ook diureties en suiwerend. Sedert antieke tye word hierdie spesie rou of gaar verteer, en die vrugte daarvan word gebruik om salwe en ander kosse soos rys en slaaie te geur. U kan meer leer van die seldery-eienskappe in hierdie ander pos.

Erken die perdeseldery dit is eenvoudig Kyk na die hoogte wat tot een en 'n half meter kan bereik. Die stam is solied, maar in ouer monsters kan dit hol wees. Die vorm van die blare is gekartel en die dun samestelling. hierdie eetbare wilde plant Dit gee ook blomme en vrugte. Wat die blom betref, is dit groengeel en die vrugte het 'n swart pigmentasie.

As u meer artikels wil lees wat soortgelyk is aan 10 eetbare wilde planteOns beveel aan dat u in ons voedsel- en drinkkategorie gaan.

Video: HR's WAT'S THIS PLANT. Episode 10. Plant identification needed! (Desember 2020).

Pin
Send
Share
Send
Send